Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας μίλησε χθες στο
Σκοπευτήριο της Καισαριανής, στη μεγάλη πολιτική πολιτιστική συγκέντρωση
τιμής των 200 ηρώων κομμουνιστών της Καισαριανής, με τίτλο: «Διαβάζοντας
την ιστορία σε μικρά ονόματα».
Ακολούθησε μεγάλη συναυλία, σε καλλιτεχνική επιμέλεια του Γιώργου
Νταλάρα στην οποία συμμετείχαν οι: Φωτεινή Βελεσιώτου, Γιάννης Διονυσίου,
Παντελής Θαλασσινός, Βιολέτα Ίκαρη, Βαγγέλης Κορακάκης, Νατάσα
Μποφίλιου, Γιώτα Νέγκα, Γιώργος Νταλάρας, Μίλτος Πασχαλίδης, Ασπασία
Στρατηγού, Κώστας Τριανταφυλλίδης και οι «Κοινοί Θνητοί».
Αποσπάσματα από την ομιλία του Δημήτρη Κουτσούμπα:
«Θα μπορούσαμε να πούμε πως την πραγματοποίηση της αποψινής
μας εκδήλωσης, εδώ στη μάντρα της Καισαριανής, στο “σύνορο του κόσμου”,
όπως έγραψε ο ποιητής, λίγο πριν τη φετινή Πρωτομαγιά, δεν την
αποφασίσαμε από μόνοι μας. Την απαίτησαν τα βλέμματα, η κορμοστασιά και
η περηφάνια, με την οποία βάδιζαν προς τον θάνατο οι 200 ήρωες
κομμουνιστές, που εκτελέστηκαν σε αυτό εδώ το θυσιαστήριο, πριν από 82
χρόνια.
Γιατί φέτος “διαβάσαμε την Ιστορία του κόσμου σε μικρά ονόματα”…
Είδαμε για πρώτη φορά αυτόν τον απίστευτο ηρωισμό αποτυπωμένο σε
εικόνα, στα συγκλονιστικά ντοκουμέντα που ήρθαν στην επιφάνεια τον
περασμένο Φλεβάρη και προκάλεσαν δέος, θαυμασμό και περηφάνια σε όλο
τον λαό μας.
Η εικόνα τους πέρασε στην αθανασία και δικαίως επιβλήθηκε ως ένα
μνημείο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Μπορούμε να φανταστούμε ότι
κάπως έτσι θα βάδιζαν και οι εκατοντάδες ακόμα σύντροφοί μας που
εκτελέστηκαν εδώ την περίοδο της Κατοχής και ιδιαίτερα εκείνο το πρώτο
δεκαήμερο του Μάη του 1944, οι χιλιάδες που έπεσαν στις μάχες του ΕΛΑΣ
και αργότερα του ΔΣΕ, όσοι εκτελέστηκαν από το ελληνικό αστικό κράτος όλη
τη δεκαετία του ‘40, τότε που η ελληνική αστική τάξη είδε τον χάρο με τα μάτια
της.
Αυτές οι εικόνες και το παράδειγμά τους συγκίνησε, διαπέρασε και
ταρακούνησε όλη την κοινωνία, κάθε άνθρωπο καλής θέλησης. Μίλησαν στην
καρδιά των λαϊκών ανθρώπων, της νεολαίας.
Κατέδειξαν με αποστομωτικό τρόπο τη γύμνια των ανιστόρητων
θεωριών των δύο άκρων, της ταύτισης του κομμουνισμού με τον φασισμό.
Όλων αυτών των εκτρωμάτων που επινοούν τα καλοπληρωμένα επιτελεία
των Βρυξελλών και αναπαράγονται από κυβερνήσεις, αστικά κόμματα, μερίδα
καθηγητών και καλοπληρωμένων παπαγάλων».
«Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα των 200 της Καισαριανής,
αποτύπωσαν απαράμιλλα τους δύο κόσμους που βρίσκονταν και τότε σε
ανειρήνευτη σύγκρουση μεταξύ τους. Στη μία μεριά των φωτογραφιών, ο
αγωνιστής λαός, που πάλευε για τη λευτεριά του από τον κατακτητή και τα
καπιταλιστικά δεσμά, ο λαός που υπέφερε από το αστικό κράτος και πριν και
κατά τη διάρκεια της κατοχής. Και στην άλλη μεριά των φωτογραφιών, ήταν οι
εκτελεστές των 200, οι ναζί κατακτητές, το ελληνικό αστικό κράτος που
παρέδωσε στους ναζί τους φυλακισμένους κομμουνιστές, εκ των οποίων
ορισμένοι ήταν φυλακή ακόμα και πριν την επιβολή της δικτατορίας του
Μεταξά.
Το αιώνιο σύνορο ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους προσπαθούν
μάταια να κρύψουν όσοι νομίζουν ότι μπορούν να βάλουν τους 200 να
υπογράψουν τώρα, 82 χρόνια μετά τη θυσία τους, αυτό που δε δέχθηκαν να
υπογράψουν τότε, δηλαδή τη δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ και της
κομμουνιστικής ιδεολογίας! Αυτό έκαναν όσοι μίλησαν γενικά κι αόριστα για
“Έλληνες πατριώτες”, ανάμεσά τους και ο ίδιος ο Μητσοτάκης, για να μην
πουν ότι ήταν κομμουνιστές.»
«Είναι γιατί ξέρουν, ότι αυτοί οι δύο κόσμοι που υπήρχαν και
συγκρούονταν τότε, υπάρχουν και συγκρούονται και σήμερα. Γι’ αυτό
προσπαθούν να φέρουν τους 200 στα μέτρα της σημερινής προπαγάνδας του
συστήματος, που έχει σαν ακρογωνιαίο λίθο της το ονομαζόμενο “εθνικό
συμφέρον”! Έτσι βαφτίζουν αυτοί το συμφέρον των εφοπλιστών, των
βιομηχάνων, των τραπεζών, των ενεργειακών και κατασκευαστικών ομίλων.
Με μια λέξη των λίγων του πλούτου, των εκμεταλλευτών του μόχθου του
λαού.
Γι’ αυτό το συμφέρον, η κυβέρνηση καλεί τον λαό να υπομείνει σήμερα
κάθε θυσία, κόντρα στα δικά του πραγματικά συμφέροντα. Να χαμηλώσει
πάλι τις απαιτήσεις του και να δεχτεί να πληρώσει το κύμα της πολεμικής
ακρίβειας…
Να λέει κι “ευχαριστώ” για τα ψίχουλα της κοροϊδίας που του πετάει
κάθε φορά που ανακοινώνονται τα ματωμένα πλεονάσματα…
Να αποδεχθεί, ή ακόμα καλύτερα να γίνει και υποστηρικτής, της
αποστολής των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, παντού όπου προστάζουν
αυτά τα συμφέροντα και οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί τους…
Να εξοικειωθεί με την ιδέα ότι, κάποια από τα παιδιά του, θα γυρίσουν
μέσα σε φέρετρα, προκειμένου να αφήσει η ελληνική άρχουσα τάξη το
γεωστρατηγικό της αποτύπωμα, στη Μεσόγειο, στην Ερυθρά, στα Στενά του
Ορμούζ και ακόμα παραπέρα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η πολυδιαφημισμένη παρουσία του Γάλλου
προέδρου στη χώρα μας δεν προδιαγράφει τίποτα καλό, παρά μόνο τα νέα
επεισόδια αυτής της επικίνδυνης πολεμικής εμπλοκής, Αυτά περιλαμβάνουν
τους νέους πανάκριβους εξοπλισμούς για συμμετοχή σε τέτοιες αποστολές.
Περιλαμβάνουν συμμετοχή σε νέα πολεμικά σχήματα “προθύμων”, αποστολή
δεκάδων πολεμικών αεροσκαφών στο καθεστώς Ζελένσκι μέχρι και φιλοξενία
πυρηνικών όπλων στο ελληνικό έδαφος».
«Μαζί με τους παραπάνω αρνητές της ιστορικής αλήθειας, βρίσκονται
και όσοι αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν τη θυσία των 200, ως κάποιο
“μουσειακό” αντικείμενο, ως κάτι που αξίζει μεν τον σεβασμό μας, αλλά ανήκει
σε “άλλες εποχές”, όπως λένε!
Προέκταση αυτής της άποψης είναι ότι «σήμερα δεν είναι εποχή για
αγώνες και θυσίες», ότι «το σύστημα που έχουμε απέναντί μας είναι αιώνιο
και δεν ανατρέπεται», οπότε «το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να
αναζητήσουμε έναν πιο δίκαιο, πιο έντιμο διαχειριστή του, μήπως και κάνει
κάτι καλύτερο». Βέβαια, κάποιοι από όσους τα λένε αυτά, είχαν κάνει αυτόν
εδώ τον ιερό χώρο και τη θυσία των 200, ντεκόρ για τα μνημόνιά τους και τις
στρατηγικές συμμαχίες τους με τις ΗΠΑ του Τραμπ και το Ισραήλ του
Νετανιάχου. Τον έραναν με κόκκινα γαρύφαλλα που μετά τα ποδοπατούσαν
στα σαλόνια της εξουσίας και στις αυλές των εγκληματιών συμμάχων τους»
«Αυτοί οι ήρωες δεν έδωσαν τη ζωή τους, για να ξεπλύνουν και να
αναβαπτίσουν το αστικό κράτος και τους θεσμούς του. Ιδιαίτερα μάλιστα, σε
καιρούς που “κλονίζεται η εμπιστοσύνη του λαού σε αυτούς τους θεσμούς”,
όπως ακούμε σήμερα από διάφορους δήθεν ανησυχούντες για την
“σταθερότητα του συστήματος”.
Αυτό το κράτος και αυτούς τους θεσμούς οι 200 ήθελαν να τους
τσακίσουν και να χτίσουν στη θέση τους ένα τελείως διαφορετικό κράτος,
άλλους θεσμούς, που θα κατοχύρωναν την πραγματική εξουσία του λαού. Δεν
θυσιάστηκαν, για να καθαρίσει δήθεν το σύστημα της βρωμιάς για να το
ξαναβρωμίσουν οι επόμενοι. Ούτε, φυσικά, για να προκριθεί το ένα ή το άλλο
“παραγωγικό μοντέλο”, χωρίς ποτέ να πειράζεται η αιτία και η ουσία του
προβλήματος, δηλαδή, οι ίδιες οι εκμεταλλευτικές σχέσεις παραγωγής, το
κυνήγι του κέρδους, η “νόμιμη” κλοπή του πλούτου που παράγει η εργατική
τάξη, πάνω στην οποία πάντα φυτρώνουν και όλες οι υπόλοιπες
«παράνομες» κλεψιές».
«Ναι, σήμερα “κάτι κινείται”. Κι αυτό φαίνεται πρώτα από όλα στις
ζωντανές διαδικασίες του εργατικού-λαϊκού κινήματος, στους αγώνες, εκεί που
αλλάζουν οι συνειδήσεις. Φάνηκε σε άλλη μια μάχη ανάμεσα σε δυο κόσμους,
που δόθηκε στο συνέδριο της ΓΣΕΕ τις προηγούμενες μέρες. Από τη μία ο
κόσμος της σαπίλας, της νοθείας, του κυβερνητικού και εργοδοτικού
συνδικαλισμού, που δεν ξέρει πού πέφτουν οι χώροι δουλειάς αλλά ξέρει απ’
έξω κι ανακατωτά τους διαδρόμους των υπουργείων και των επιχειρηματικών
γραφείων. Ο ελεγχόμενος εκατομμυριούχος Παναγόπουλος, που πάνω στο
αντικομμουνιστικό του παραλήρημα στην ομιλία του, έπιασε κι αυτός στο
στόμα του τους 200 της Καισαριανής, για να μας «διαφωτίσει» τι ήταν αυτοί
και τι δεν ήταν, τρομάρα του…! Αυτόν τον ισόβιο πρόεδρο στηρίζει η άτυπη
συγκυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ, που υπάρχει και στη ΓΣΕΕ.
Βλέπετε εκεί δεν τους ενοχλούν ούτε τα σκάνδαλα, ούτε η
κακοδιαχείριση. Εκεί μια χαρά τα βρίσκει ο κ. Ανδρουλάκης και το κόμμα του
και με την παράταξη της ΝΔ και με τον πραγματικό εκλεκτό της κυβέρνησης
Μητσοτάκη, τον Παναγόπουλο.
Κι από την άλλη, βρίσκεται ο κόσμος των ζωντανών εργατικών
συνδικάτων, της διεκδίκησης, των νέων συνδικαλιστών και συνδικαλιστριών,
που τους ξέρουν οι εργαζόμενοι με το όνομά τους, με τις αγωνιστικές τους
περγαμηνές. Αυτόν τον κόσμο εξέφρασε το ψηφοδέλτιο που στηρίζει το ΚΚΕ
στη ΓΣΕΕ, που έφτασε στο 27%, το μεγαλύτερο ποσοστό των τελευταίων
δεκαετιών!
“Κάτι κινείται” λοιπόν. Κι αυτό φάνηκε το προηγούμενο διάστημα και
στην ΑΔΕΔΥ, όπου οι δυνάμεις του ΚΚΕ πέτυχαν μια ιστορική πρωτιά,
γκρεμίζοντας από την πρώτη θέση την παράταξη της ΝΔ. Το ίδιο και σε
πολλές μεγάλες ομοσπονδίες, στα μεγαλύτερα Εργατικά Κέντρα της χώρας.
Είναι κι αυτό μια τιμή στους 200, οι οποίοι ήταν στην πλειοψηφία τους
κομμουνιστές συνδικαλιστές, πρόεδροι εργατικών συνδικάτων και
ομοσπονδιών, που έδιναν μια αντίστοιχη μάχη, σε πολύ πιο δύσκολες
συνθήκες, την περίοδο του Μεσοπολέμου, σε μια εποχή επίσης πολεμικής
προετοιμασίας!
“Κάτι κινείται” τα τελευταία χρόνια και στο φοιτητικό κίνημα, όπου η
παράταξη της ΚΝΕ, η Πανσπουδαστική, αναδεικνύεται πρώτη δύναμη,
έχοντας επίσης γκρεμίσει την κυβερνητική ΔΑΠ. Και αυτές τις μέρες δίνει τη
μάχη για μια ακόμα μεγάλη νίκη στις 13 του Μάη!
Αλλά και στους βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφους, όπου φέτος
είχαμε τις μεγαλύτερες αγροτικές κινητοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών,
που στρίμωξαν την κυβέρνηση και συνεχίζονται μέχρι σήμερα στη Λέσβο και
αλλού. Κι εκεί έδωσαν τον τόνο, πρωτοστάτησαν οι δυνάμεις, τα στελέχη του
ΚΚΕ, μαζί με χιλιάδες ανθρώπους της αγροτιάς.
Αυτές οι νέες δυνάμεις, αυτοί οι αγώνες που δόθηκαν όλα τα
προηγούμενα χρόνια, αποτελούν την απόδειξη ότι η κυβέρνηση έχει ισχυρό
αντίπαλο. Κι όποιος κάνει πως δεν το βλέπει αυτό, είναι, πολύ απλά, γιατί και
ο ίδιος δεν τον θέλει στα πόδια του αυτόν τον αντίπαλο, αυτό το κίνημα, αυτή
την αντίσταση του λαού».
«Οι δύο κόσμοι υπάρχουν και σήμερα και το χάσμα που τους χωρίζει
γίνεται όλο και μεγαλύτερο. Αυτοί οι δύο κόσμοι αναδεικνύονται και στα
σκάνδαλα για τα οποία είναι υπόλογη η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όπως αυτό
του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Από τη μία ο κόσμος της ρεμούλας, τα διάφορα τρωκτικά του
κομματικού τους στρατού, που έκλεβαν τα λεφτά των βιοπαλαιστών αγροτών
και γίνονταν οι καλύτεροι διαφημιστές της ΚΑΠ της ΕΕ, οι μεγαλύτεροι
πολέμιοι των αγώνων. Κι από την άλλη φτωχή αγροτιά, που παλεύει ατομικά
και συλλογικά για να επιβιώσει, να μείνει στον τόπο της και να καλλιεργήσει
για να τραφεί ποιοτικά και φθηνά και ο υπόλοιπος λαός. Αντίστοιχα και με το
σκάνδαλο των υποκλοπών ή με τη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.
Τα σκάνδαλα όμως δεν εξαντλούνται εκεί. Σκάνδαλο είναι και η
πολιτική της κυβέρνησης στην υγεία, στην παιδεία, στην πολιτική προστασία.
Σε κάθε τομέα όπου θυσιάζονται οι λαϊκές ανάγκες για τα επιχειρηματικά
κέρδη».
«Να γιατί λέμε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ πρέπει να ηττηθεί και να φύγει
στις επερχόμενες εκλογές, αλλά μαζί της πρέπει να ηττηθεί και να φύγει
συνολικά η αντιλαϊκή πολιτική της. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει με όσους έχουν
υπηρετήσει και προσκυνούν και σήμερα την ίδια πολιτική.
Εγγύηση για αυτό είναι μονάχα η ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση του
ΚΚΕ, που έχει αποδείξει ότι, μαζί με τους αγώνες του λαού, αποτελεί την
πραγματική εργατική-λαϊκή αντιπολίτευση στην κυρίαρχη πολιτική που
υλοποιεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη και μέσα στη Βουλή και έξω από αυτή. Γιατί
το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που έχει πρόταση και Πρόγραμμα, το οποίο μας
βγάζει από τα σημερινά αδιέξοδα».
