Ερώτηση για τις καταστροφικές πλημμύρες στην Κρήτη
Τις τεράστιες συνέπειες της απουσίας ολοκληρωμένου σχεδιασμού αντιπλημμυρικής προστασίας από το επιλεκτικά ανίκανο αστικό κράτος, αναδεικνύει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ με ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του Κόμματος, Κώστας Παπαδάκης.
Ένας 80χρονος κτηνοτρόφος έχασε τη ζωή του, κινδύνεψε η ζωή εκατοντάδων ακόμα ανθρώπων που τελικά κατάφεραν να απεγκλωβιστούν, ενώ πολλοί ακόμα αναγκάστηκαν να εκκενώσουν τα σπίτια τους. Οι εκτεταμένες καταστροφές στο οδικό δίκτυο έχουν αποκόψει ολόκληρες περιοχές, χωριά παραμένουν επί μέρες χωρίς νερό, χιλιάδες στρέμματα καλλιεργειών θάφτηκαν κάτω από την λάσπη. Οι ζημιές συνολικά σε υποδομές, κατοικίες αγροτικές καλλιέργειες και ζωικό κεφάλαιο είναι ανυπολόγιστες.
Την ίδια στιγμή, ακόμα περιμένουν αποζημιώσεις οι πληγέντες κάτοικοι του δήμου Αγίου Βασιλείου από την πυρκαγιά του 2022 και οι πληγέντες της ίδιας με τώρα περιοχής της Ιεράπετρας από την πυρκαγιά του 2025. Το ίδιο και κάτοικοι του δήμου Πλατανιά από την πλημμύρα του 2019. Τα δε αντιπλημμυρικά έργα σε αυτές τις περιοχές και στην περιοχή του Μυλοποτάμου από τις πλημμύρες του 2019-20 ακόμα καρκινοβατούν, ενώ στο Αρκαλοχώρι οι κάτοικοι μένουν ακόμα στα κοντέινερ, εκεί που κάνουν μάθημα και τα παιδιά τους.
Όλα τα παραπάνω, σε ένα νησί που από τη μία καταγράφονται απανωτά ρεκόρ κερδοφορίας για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους από το «τουριστικό θαύμα» των εκατομμυρίων επισκεπτών κάθε χρόνο και από την άλλη ο λαός πληρώνει τις συνέπειες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, μεταξύ άλλων, με την πλήρη ανυπαρξία σε υποδομές αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής και αντισεισμικής θωράκισης. Μεγάλες είναι οι ευθύνες κυβέρνησης και τοπικής διοίκησης, που αφενός προωθούν με κάθε είδους διευκολύνσεις και φαστ-τρακ διαδικασίες, ιδιωτικές και άλλες επενδύσεις για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τη στιγμή που έργα αναγκαία παραμένουν στο συρτάρι επί χρόνια με διάφορα προσχήματα.
Πρόκειται για μία πολιτική που ακολουθούν οι κυβερνήσεις διαχρονικά, βάσει και των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την οδηγία 2007/60/ΕΚ, σύμφωνα με την οποία τα αντιπλημμυρικά έργα δεν σχεδιάζονται με βάση τις ανάγκες των κατοίκων και την καθολική προστασία αλλά με κριτήριο την ανταποδοτικότητα και το προσδοκώμενο κέρδος, με βάση τις λεγόμενες μελέτες επικινδυνότητας. Στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας της ΕΕ άλλωστε, ακόμα και οι υποστελεχωμένες δομές της πολιτικής προστασίας εντάσσονται στους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς ΕΕ και ΝΑΤΟ με τη λεγόμενη «διπλή χρήση» τους (πολιτική και στρατιωτική), ενώ ΕΕ και κυβερνήσεις, αποθεώνοντας την ατομική ευθύνη, προωθούν το πετσόκομμα ακόμα και των πενιχρών αποζημιώσεων για τους πληγέντες από φυσικές καταστροφές, που σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν το κόστος των ζημιών, ανοίγοντας το δρόμο για να θησαυρίσουν οι όμιλοι της ιδιωτικής ασφάλισης.
Με βάση τα παραπάνω ο ευρωβουλευτής του Κόμματος υπέβαλε τα εξής ερωτήματα:
«Ερωτάται η Επιτροπή, πώς τοποθετείται:
-Στο αίτημα για άμεση και πλήρη αποκατάσταση των ζημιών, μέσα από το λεγόμενο «ταμείο αλληλεγγύης της ΕΕ (ΤΑΕΕ)», σε όλες τις κατεστραμμένες ή πληγείσες υποδομές από την πρόσφατη κακοκαιρία στην Κρήτη, με αποζημίωση των πληγέντων στο 100%, χωρίς όρους και προϋποθέσεις και χωρίς τους κόφτες του ΤΑΕΕ, με ταυτόχρονο πάγωμα των οφειλών τους, πλήρη αποκατάσταση και στήριξη των αγροτοπαραγωγών για τις ζημιές στις καλλιέργειες τους όπως και των κτηνοτρόφων;
-Στην άμεση και γενναία χρηματοδότηση όλων των αναγκαίων αντιπλημμυρικών έργων και υποδομών, που παραμένουν χρόνια σε εκκρεμότητα στο νησί και κόντρα στις κατευθύνσεις της οδηγίας 2007/60/ΕΚ που βάζει στο ζύγι τη ζωή και την ασφάλεια των κατοίκων με βάση το κριτήριο κόστος – κέρδος του κάθε έργου;»
