Σιτάρι 2026: Πόσο πωλείται, πόσο αγοράζεται και γιατί οι αγρότες δηλώνουν απογοητευμένοι

💰 Οι Τιμές στην Αγορά (Αγορά και Πώληση)Η εμπορική δραστηριότητα διεξάγεται με το σταγονόμετρο, καθώς οι παραγωγοί αρνούνται να πουλήσουν σε τιμές που θεωρούν εξευτελιστικές.

  • Τιμή αγοράς από τον παραγωγό (ανοιχτές τιμές): Οι περισσότερες παραδόσεις στα αλώνια έγιναν με ανοιχτές τιμές, οι οποίες στην πορεία σταθεροποιήθηκαν στα 18 – 20 λεπτά το κιλό για τη μέση ποιότητα, ενώ ορισμένοι συνεταιρισμοί ανακοίνωσαν κλειστές τιμές στα 23 λεπτά το κιλό.
  • Τιμές συμβολαίων & ποιοτικών σιτηρών: Επιλεκτικά, ορισμένοι συνεταιρισμοί (όπως ο «Ενιπέας» Φαρσάλων) άνοιξαν συμβόλαια στα 24,5 έως 27,5 λεπτά το κιλό για σιτάρια υψηλών προδιαγραφών.
  • Τιμές εξαγωγής (FOB): Στα λιμάνια, τα χαμηλότερης ποιότητας σιτάρια διαπραγματεύονται κοντά στα 225 ευρώ ο τόνος (22,5 λεπτά/κιλό).
  • Διεθνές ταμπλό (Ιταλία): Στο χρηματιστήριο της Μπολόνια, που αποτελεί τον οδηγό για την Μεσόγειο, οι τιμές υποχώρησαν στα 270 – 290 ευρώ ο τόνος, συμπαρασύροντας προς τα κάτω την ελληνική αγορά.

📉 Γιατί οι Αγρότες Δηλώνουν ΑπογοητευμένοιΗ δυσαρέσκεια του αγροτικού κόσμου δεν αφορά μόνο τις χαμηλές τιμές, αλλά έναν συνδυασμό παραγόντων που απειλεί τη βιωσιμότητα της καλλιέργειας:

  • Εκτόξευση του κόστους παραγωγής: Οι τιμές στα λιπάσματα, το πετρέλαιο και τα αγροτικά εφόδια παρέμειναν στα ύψη. Το κόστος ανά στρέμμα είναι τόσο υψηλό που οι τρέχουσες τιμές των 18-20 λεπτών προκαλούν καθαρή οικονομική ζημία.
  • Κλιματικό πλήγμα και μειωμένες αποδόσεις: Οι καιρικές συνθήκες δεν ευνόησαν την καλλιέργεια, με αποτέλεσμα οι στρεμματικές αποδόσεις να είναι από μέτριες έως χαμηλές.
  • Ποιοτική υποβάθμιση λόγω βροχών: Οι συνεχείς βροχοπτώσεις λίγο πριν και κατά τη διάρκεια του αλωνισμού «έπλυναν» το σιτάρι, υποβαθμίζοντας τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά (ειδικό βάρος, υαλώδη), δίνοντας πάτημα στους εμπόρους για χαμηλότερες προσφορές.
  • Η «πίεση» από τη Μαύρη Θάλασσα και την Τουρκία: Η μεγάλη διαθεσιμότητα φθηνών σιτηρών από τη Ρωσία και η επιθετική εμπορική πολιτική της Τουρκίας (η οποία διαθέτει μεγάλα αποθέματα) έχουν στερήσει από το ελληνικό σκληρό σιτάρι το παραδοσιακό του «premium» στη διεθνή αγορά.
  • Στάση αναμονής («Παγωμένη Αγορά»): Οι έμποροι δεν βιάζονται να αγοράσουν, ενώ οι παραγωγοί στοιβάζουν το προϊόν στις αποθήκες τους, ελπίζοντας σε άνοδο των τιμών το φθινόπωρο, κάτι που δημιουργεί ασφυκτική έλλειψη ρευστότητας.

Σχετικές δημοσιεύσεις