Δυστυχώς η φωτιά κατακαίει τα δάση ..Λιγα λόγια για το βουνό Ορβηλος.
Ο Όρβηλος γενικώς είναι όμορφο βουνό. Η κορυφογραμμή του και οι πλαγιές του εκτείνονται και πέφτουν απαλά που χαίρεσαι να περπατάς. Τα αλπικά λιβάδια με το χόρτο να έχει φουντώσει και ανάμεσά τους ένα σωρό αγριολούλουδα που κλέβουν την παράσταση και μας αποσπούν απ το να χαζεύουμε τη θέα. Τα δάση ξεχωριστά, μοναδικά δασικά είδη, το χορτάρι, τα αγριολούλουδα, ενδημικά, αλπικά και αυτά χαμηλότερα, σε αποζημιώνουν για τον κόπο σου.
«Όρβηλος, 2.212 μ., μεγάλη οροσειρά που αρχίζει από την κοιλάδα του Στρυμόνος, στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, και εκτείνεται κατά μήκος του. Αποτελεί τον κύριο όγκο από τον οποίο ξεκινάει όλη η οροσειρά, που τέμνει σχεδόν στη μέση την ανατολική Μακεδονία. Ο κύριος όγκος του βρίσκεται στη Βουλγαρία με ψηλότερη κορυφή το Τελ –Τεπέ, 2.681 μ. Ο κύριος όγκος του Όρβηλου είναι βασικά γυμνός, αλλά οι άλλες του κορυφές και οι πλαγιές τους είναι σκεπασμένες αλλού με πυκνά και αλλού με αραιά δάση (νομός Σερρών). Στα δυτικά σύνορα του νομού Δράμας προς το νομό Σερρών, υπάρχει η οροσειρά του Όρβηλου – Βροντούς – Μενοικίου που αποτελεί και τα φυσικά όρια των δύο νομών. Στο εσωτερικό του νομού και μέχρι του Νέστου δεσπόζει το όρος Φαλακρό, που είναι συνέχεια του Όρβηλου και χωρίζεται από τον κύριο ορεινό όγκο του με το οροπέδιο του Νευροκοπίου (νομός Δράμας)»(Ροδάκη Περικλή, Τριανταφύλλου Κώστα:1960. σ.917,932)
