Απόσπασμα των Θέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ για το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ σχετικά με τις διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα

Οι Θέσεις της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για
το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ (που δημοσιεύτηκαν στις 4/10/25) σχετικά με τα βασικά στοιχεία
των διεργασιών στο αστικό πολιτικό σύστηµα και ιδιαίτερα σε σχέση με την κατάσταση των
πολιτικών φορέων της σοσιαλδηµοκρατίας και τα σχέδια αναμόρφωσής τους, για
αξιοποίηση στα ρεπορτάζ, με αφορμή και την παραίτηση του Αλ. Τσίπρα από τη
βουλευτική του έδρα.
(…) “β. Εκφράζεται προβληµατισµός για το λεγόµενο κενό που υπάρχει στο αστικό
πολιτικό σύστηµα σε σχέση µε τη διαµόρφωση εναλλακτικής αστικής κυβερνητικής
πρότασης, ώστε η δυσαρέσκεια, που αντικειµενικά διαµορφώνεται από την υλοποίηση
στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου, να ενσωµατώνεται στο αστικό πολιτικό σύστηµα.
Ο προβληµατισµός ιδιαίτερα εστιάζει στην κατάσταση των υπαρχόντων πολιτικών
φορέων της σοσιαλδηµοκρατίας: Την τάση συρρίκνωσης του ΣΥΡΙΖΑ και των δυνάµεων
που προέρχονται από αυτόν, κυρίως της «Νέας Αριστεράς». Τη µεγάλη δυσκολία του
ΠΑΣΟΚ να αναδειχθεί σε κυρίαρχη δύναµη εναλλακτικής διακυβέρνησης. Το γεγονός ότι
ευρύτερα εργατικές και λαϊκές δυνάµεις που αποτελούσαν παραδοσιακή βάση της
σοσιαλδηµοκρατίας εµφανίζονται δυσαρεστηµένες και απογοητευµένες,
προδοµένες από την πορεία των φορέων αυτού του χώρου, εξαιτίας και της
πολιτικής που ακολούθησαν τα προηγούµενα χρόνια, είτε ως κυβερνητικές είτε ως
αντιπολιτευόµενες δυνάµεις. Ταυτόχρονα, εκφράζεται η επιφύλαξη από τη σκοπιά
ισχυρών τµηµάτων της αστικής τάξης να στηρίξουν αποφασιστικά δυνάµεις που τις
θεωρούν φθαρµένες και σε µεγάλο βαθµό αναξιόπιστες ως εναλλακτική κυβερνητική
λύση. Σε αυτό το πλαίσιο, µέσα στις διεργασίες που συντελούνται, «τρέχουν» και
διάφορα σενάρια για ανασύνθεση του ευρύτερου σοσιαλδηµοκρατικού χώρου, του
ρόλου που µπορούν να παίξουν διάφορες προσωπικότητες (όπως π.χ. ο πρώην
πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας) ή ακόµα και συγκρότησης νέων πολιτικών
φορέων.
Ταυτόχρονα, όλα τα εναλλακτικά σχέδια αναµόρφωσης της
σοσιαλδηµοκρατίας προσκρούουν στην αντικειµενική πραγµατικότητα της
καπιταλιστικής οικονοµίας, στην οποία οφείλεται και η αδυναµία των
σοσιαλδηµοκρατικών πολιτικών φορέων να διαµορφώσουν προτάσεις αστικής
διαχείρισης, που θα ενσωµατώνουν ευρύτερες εργατικές – λαϊκές δυνάµεις, όπως
συνέβαινε στο παρελθόν.

Σχετικές δημοσιεύσεις