Όταν σχεδίαζε με τη βοήθεια του Google Maps μια διαδρομή για κάμπινγκ στην απομακρυσμένη περιοχή Côte-Nord του Κεμπέκ, ο Tζόελ Λαπουάντ δεν περίμενε ότι θα πετύχει έναν κρατήρα μετεωρίτη που έπεσε στη Γη πριν από 390 εκατομμύρια χρόνια.
Πίσω στο 2024, όταν σχεδίαζε την εκδρομή του, ο Λαπουάντ εντόπισε έναν τεράστιο λάκκο με διάμετρο περίπου 25 χιλιομέτρων που σχημάτιζε έναν σχεδόν τέλειο δακτύλιο.
Αμέσως, ήρθε σε επαφή με τον Γάλλο γεωφυσικό Πιέρ Ροσέτ και του εξέφρασε τη θεωρία του: επρόκειτο για έναν κρατήρα πρόσκρουσης.
Μια δύσκολη αποστολή μέσα στην καναδική φύση
Έτσι, τον Οκτώβριο του 2025, διοργανώθηκε αποστολή τεσσάρων επιστημόνων στην καναδική ύπαιθρο για να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι τι ήταν αυτή μυστηρίωδη τρύπα στο έδαφος.
H διαδρομή δεν ήταν και πολύ εύκολη: πρώτα ένα υδροπλάνο τους μετέφερε σε μια κοντινή λίμνη, δεν μπόρεσε όμως να προσεγγίσει τις ακτές της. Έτσι, οι επιστήμονες χρειάστηκε να κολυμπήσουν περίπου 50 μέτρα στα παγωμένα της νερά μαζί με τον εξοπλισμό τους.
Έπειτα, το έδαφος γύρω από το σημείο πρόσκρουσης του μετεωρίτη ήταν κατάφυτο και απάτητο από ανθρώπους, με αποτέλεσμα η πεζοπορία μέσα στο δάσος να ήταν αρκετά απαιτητική.
«Αυτή ήταν μία από τις πιο επίπονες αποστολές που έχω κάνει ποτέ και έχω πραγματοποιήσει 25 αποστολές στην Αρκτική και σε 6 ηπείρους. Το έδαφος ήταν απίστευτα τραχύ και δύσβατο, συν το ότι υπήρχαν πολλά έντομα», δήλωσε στο CBC ο Γκόρντον Οσίνσκι, καθηγητής πλανητικής γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Western και μέλος της αποστολής.
Ο μετεωρίτης είχε πέσει στη Γη πριν από 390 εκατομμύρια χρόνια
Σε κάθε περίπτωση, οι επιστήμονες βρήκαν τελικά τον κρατήρα και έμειναν εκεί για πέντε ημέρες.
Πέρα από το ζιρκόνιο, ένα ορυκτό που σχηματίζεται κατά τις προσκρούσεις μετεωριτών, οι ερευνητές διαπίστωσαν με γυμνό μάτι περίεργες αυλακώσεις και γραμμές πάνω στα βράχια γύρω από το σημείο πρόσκρουσης, οι οποίες προκαλούνται από ωστικά κύματα που διέρχονται μέσα από το έδαφος.
Ανακάλυψαν επίσης μεγάλους γκρεμούς από πετρώματα τήγματος πρόσκρουσης, τα οποία δημιουργήθηκαν από τις έντονες θερμοκρασίες και πιέσεις που παράγονται από την πρόσκρουση ενός μετεωρίτη.
Παίρνοντας δείγματα από τα πετρώματα, η ομάδα χρονολόγησε τον κρατήρα στα 390 εκατομμύρια χρόνια.
Έτσι, δύο χρόνια μετά την τυχαία ανακάλυψή του στο Google Maps, με τη βούλα της επιστήμης επιβεβαιώθηκε ότι πρόκειται για κρατήρα μετεωρίτη. Μάλιστα, η σχετική εργασία θα παρουσιαστεί αργότερα φέτος σε επιστημονικό συνέδριο.
Oι ανακαλύψεις μέσω Google Maps
Το Google Maps έχει βοηθήσει τα τελευταία χρόνια να βρεθούν από σοροί αγνοούμενων ατόμων μέχρι άγνωστα σημεία του πλανήτη και κρατήρες μετεωρίτη.
«Λαμβάνω πολλά μηνύματα από το κοινό που πιστεύει ότι έχει βρει έναν κρατήρα, και 99 στα 100 αποδεικνύεται ότι δεν πρόκειται για τέτοια περίπτωση. Αυτό είναι ένα από αυτά τα σπάνια παραδείγματα που δείχνουν ότι αυτό είναι δυνατό», δήλωσε ο Οσίνσκι, ο οποίος δηλώνει «κυνηγός κρατήρων» και διατηρεί σχετικό ιστότοπο.
Μέχρι στιγμής, έχουν βρεθεί περίπου 200 κρατήρες πρόσκρουσης στη Γη, από τους οποίους βρίσκονται στον Καναδά.
«Συνήθως ανακαλύπτονται περίπου 1 με 2 κρατήρες ετησίως, αλλά αυτοί είναι συνήθως μικρότεροι από 5-10 χιλιόμετρα σε μέγεθος», σημείωσε ο Οσίνσκι. «[Ένας κρατήρας αυτού του μεγέθους] είναι αρκετά σπάνιος».
