Το 2027 ποιος θα έχει απομείνει να σπείρει;
Η ελληνική αγροτική παραγωγή βρίσκεται σε οριακό σημείο. Η κυβέρνηση
Μητσοτάκη παρακολουθεί την οικονομική εξόντωση των αγροτών, την ώρα που το
κόστος παραγωγής εκτοξεύεται, οι τιμές παραγωγού παραμένουν χαμηλές, οι φυσικές
καταστροφές διαδέχονται η μία την άλλη και τα χρέη πνίγουν χιλιάδες αγροτικές
οικογένειες. Ο Έλληνας αγρότης δουλεύει έναν ολόκληρο χρόνο για να μπει τελικά
μέσα!
Η εικόνα αυτή δεν περιορίζεται σε έναν νομό. Από τη Θράκη και τη Μακεδονία μέχρι
τη Θεσσαλία, τη Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο, οι αγρότες βρίσκονται
αντιμέτωποι με αντίστοιχες πιέσεις στο κόστος παραγωγής και στη βιωσιμότητα των
καλλιεργειών τους. Τα στοιχεία από συγκεκριμένες αγροτικές εκμεταλλεύσεις της
Ροδόπης αποτελούν χαρακτηριστικό οικονομικό παράδειγμα της κατάστασης. Στο
σκληρό σιτάρι, με κόστος 130,95 ευρώ ανά στρέμμα, τα συνολικά έσοδα μαζί με τις
ενισχύσεις φτάνουν μόλις τα 88,94 ευρώ. Ζημιά 42 ευρώ ανά στρέμμα! Στο βαμβάκι,
το κόστος φτάνει τα 307,50 ευρώ και τα έσοδα μαζί με τις ενισχύσεις τα 228,40 ευρώ.
Ζημιά 79 ευρώ ανά στρέμμα! Δηλαδή, ένας παραγωγός 100 στρεμμάτων μπορεί να
χάνει 4.200 ευρώ στο σιτάρι ή 7.900 ευρώ στο βαμβάκι, χωρίς καν να υπολογίζονται
ενοίκια γης, δάνεια, αποσβέσεις και προσωπική εργασία. Πρόκειται για συγκεκριμένο
οικονομικό παράδειγμα από τη Ροδόπη και όχι για πανελλαδικούς μέσους όρους.
Ωστόσο, αποτυπώνει με ακρίβεια τις οικονομικές πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι
αγρότες μας σε ολόκληρη την Ελλάδα, με διαφοροποιήσεις ανά περιοχή, καλλιέργεια
και εκμετάλλευση.
Και ενώ η Ελλάδα παράγει περίπου το 80% του βαμβακιού της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
οι παραγωγοί μας αγωνίζονται να επιβιώσουν. Το πετρέλαιο, το αγροτικό ρεύμα, τα
λιπάσματα και η άρδευση απορροφούν το εισόδημά τους. Οι καταστροφές από
ξηρασία, πλημμύρες και ακραία καιρικά φαινόμενα επιδεινώνουν την κατάσταση,
ενώ οι καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις και οι αβεβαιότητες των ενισχύσεων
αποτελούν ακόμη ένα χτύπημα. Η κυβέρνηση ανακοινώνει εκατομμύρια, αλλά
αποφεύγει να απαντήσει πόσα πραγματικά μένουν στην τσέπη του αγρότη!
Απαιτούμε πλήρη διαφάνεια στον ΕΛΓΑ, με δημοσιοποίηση εισφορών και
αποζημιώσεων ανά νομό για την τελευταία πενταετία. Απαιτούμε εξηγήσεις για τις
περικοπές ενισχύσεων, τις εκκρεμότητες του Μέτρου 23, το μέλλον της
απονιτροποίησης και τη μη ενεργοποίηση του προγράμματος μείωσης αποτυπώματος
άνθρακα το 2026, για το οποίο παραγωγοί είχαν ήδη προχωρήσει σε προετοιμασία
και δαπάνες. Ποιος θα πληρώσει τη ζημιά από την κυβερνητική ασυνέπεια;
Την ίδια στιγμή, νέοι αγρότες που επένδυσαν σε μηχανήματα, εξοπλισμό και
καλλιέργειες βρίσκονται αντιμέτωποι με δυσβάσταχτα δάνεια. Και εδώ προκαλεί
τεράστια πολιτική αντίφαση: Η Νέα Δημοκρατία εμφανίζει τραπεζικές υποχρεώσεις
περίπου 593 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ ο αγρότης κινδυνεύει να χάσει την περιουσία
του για χρέη μερικών δεκάδων χιλιάδων ευρώ! Μήπως πρέπει να ζητήσουν και οι
αγρότες αποπληρωμή σε 500 χρόνια;
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ απαιτεί άμεση και ουσιαστική μείωση του κόστους αγροτικού
πετρελαίου και ηλεκτρικής ενέργειας, έγκαιρες και δίκαιες αποζημιώσεις, βιώσιμες
ρυθμίσεις αγροτικών δανείων, σταθερό χρονοδιάγραμμα ενισχύσεων, λιγότερη
γραφειοκρατία, διαφάνεια στις τιμές παραγωγού και πραγματική στήριξη της
ελληνικής παραγωγής. Όχι άλλα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Όχι άλλες
υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.
Ο Έλληνας αγρότης δεν ζητά ελεημοσύνη ούτε να ζει από επιδόματα. Ζητά να μπορεί
να ζει αξιοπρεπώς από τη δουλειά του. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη οφείλει επιτέλους
να απαντήσει: Ποια καλλιέργεια μπορεί σήμερα να εξασφαλίσει βιώσιμο εισόδημα;
Πώς θα παραμείνουν οι νέοι στην ελληνική ύπαιθρο; Πώς θα διατηρήσουμε την
αγροτική μας παραγωγή και τη διατροφική επάρκεια της χώρας;
Γιατί το μικρό ερώτημα είναι τι θα σπείρουμε το 2027. Το μεγάλο είναι ποιος θα έχει
απομείνει να σπείρει.
Η ελληνική γη δεν μπορεί να μείνει ακαλλιέργητη και η ελληνική ύπαιθρος δεν
μπορεί να ερημώσει εξαιτίας της κυβερνητικής ανικανότητας.
ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ – ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΛΑΤΙΝΟΠΟΥΛΟΥ
