Τα συντροφικά μαχαιρώματα είναι μιά γνώριμη πλευρά της πολιτικής,χρόνια τώρα..

Οπου υπ΄αρχει ανταγωνισμός υπάρχει και η ανάλογη αντιπαράθεση ανάμεσα σε ανθρώπους που βρίσκονται ακόμη και στο ίδιο στρατόπεδο ,στην ίδια ιδεολογία ή κόμμα.Οι εκλογές για πολλά χρόνια έφεραν σε απέναντι πεδία αντιπαραθέσεων εσωκομματικών ακόμη και υψηλ΄ά στελέχη και πρώην πρωθυπουργο΄΄υς .Ειναι γνωστό σε όλους οτι ο κάθε βουλευτής με τον ένα ή τον άλλο τρόπο προσπαθεί να προσεγγίσει όσα περισσοτερα μέσα μαζικ΄ης ενημέρωσης μπορεί και όταν του δοθεί η ευκαιρία ,θα έχει στο τσεπάκι του και λίγο απο το μπουκαλάκι της χολής για τους αντιπάλους του κυρίως ,αλλά και για συνοδοιπόρους του ,διότι η μάχη της ψήφου δεν διαφέρει απλά σε επίπεδο κομμάτων αλλά και του ίδιου κόμματος σε περιφέρειες και γειτονιές ,είτε της Αθήνας είτε της Επαρχίας.

Η μάχη είναι σκληρή και ο κάθε βουλευτής καταστρώνει τα σχέδιά του σε καθημερινή βάση και προσπαθεί να δημιουργήσει ένα κύκλο ανθρ΄ωπων -πολιτών -ψηφοφόρων, για να κερδίσει όσο περισότερους ψήφους μπορεί.

Αυτό το γνωρίζουν όλοι.

Η φιλία σε τέτοια επίπεδα είναι ιδιαίτερη δύσκολη και κυρίως παραμένει σε τυπικ΄΄α επίπεδα και όχι σε ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις αγάπης.

Η μεγάλη μάχη και ο αγώνας για τους βουλευτές και υποψηφίους ,έχει να κάνει και με τους Δημοσιογράφους και τα Μ.Μ.Ε που παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης.Οσο πιο πολλούς και δυνατούς παίκτες των Μ.Μ.Ε έχει ένας υποψήφιος τόσο πιο μεγάλη η αποδοχή.

Αυτή η λογική της ψήφου επικρατεί εδ΄ω και πολλά χρόνια όπως και το φτυάρι που χρησιμοποιείται απαραιτήτως για να …σκαφτούν τα ..οχυρώματα και ότι άλλο ,του ενός προς τον άλλο.

Αν ψάξουμε φυσικά από που ξεκινά αυτός ο αθέμιτος ανταγωνισμός ..θα [ρέπει να γυρίσουμε πίσω στα μαθητικά μας χρόνια του πρώτου και τελευταίου θρανίου..

Βασίλης Σπανουδάκης

Σχετικές δημοσιεύσεις