Έρευνα του King’s College London, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Diabetes & Endocrinology, δείχνει ότι τα άτομα με προδιαβήτη τα οποία καταφέρνουν να επαναφέρουν τα επίπεδα σακχάρου τους σε φυσιολογικά όρια ενδέχεται να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών καρδιαγγειακών επιπλοκών. Σύμφωνα με τη μελέτη, η ύφεση του προδιαβήτη –δηλαδή η επιστροφή των επιπέδων γλυκόζης σε φυσιολογικές τιμές– συσχετίστηκε με μείωση άνω του 50% στον κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακά νοσήματα ή νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας.
Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως η αύξηση της σωματικής άσκησης, η απώλεια βάρους και η υιοθέτηση πιο υγιεινής διατροφής, αν και ωφέλιμες συνολικά για την υγεία, δεν φαίνεται να μειώνουν από μόνες τους τον καρδιαγγειακό κίνδυνο στα άτομα με προδιαβήτη. Συνεπώς, η επίτευξη ύφεσης του προδιαβήτη ενδέχεται να αποτελεί έναν νέο και ιδιαίτερα σημαντικό στόχο για την πρόληψη των καρδιακών παθήσεων και τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης υγείας.
Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Δρ Andreas Birkenfeld από το King’s College London και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Tübingen, τόνισε ότι τα αποτελέσματα αμφισβητούν μια από τις κυρίαρχες αντιλήψεις της σύγχρονης προληπτικής ιατρικής. Όπως ανέφερε, επί χρόνια οι άνθρωποι με προδιαβήτη ενημερώνονταν ότι η απώλεια βάρους, η συστηματική άσκηση και η βελτίωση των διατροφικών συνηθειών θα τους προστάτευαν από εμφράγματα και πρόωρο θάνατο.
Παρότι αυτές οι αλλαγές παραμένουν πολύτιμες, τα διαθέσιμα δεδομένα δεν επιβεβαιώνουν ότι μειώνουν τα εμφράγματα ή τη θνησιμότητα στους συγκεκριμένους ασθενείς. Αντίθετα, η ύφεση του προδιαβήτη φαίνεται να συνδέεται με σαφή μείωση των θανατηφόρων καρδιακών επεισοδίων, της καρδιακής ανεπάρκειας και της συνολικής θνησιμότητας.
Ο προδιαβήτης χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, τα οποία όμως δεν είναι αρκετά υψηλά ώστε να τεθεί διάγνωση σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2. Παρόλο που πολλοί άνθρωποι με προδιαβήτη θα αναπτύξουν τελικά διαβήτη τύπου 2, η ίδια η κατάσταση έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, μιας από τις κυριότερες αιτίες θανάτου παγκοσμίως.
Η συχνότητα εμφάνισης του προδιαβήτη είναι ιδιαίτερα υψηλή. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, περίπου ένας στους πέντε ενήλικες πάσχει από διαβήτη ή προδιαβήτη. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, περισσότεροι από ένας στους τρεις ενήλικες επηρεάζονται, ενώ στην Κίνα το ποσοστό φτάνει τους τέσσερις στους δέκα. Συνολικά, εκτιμάται ότι περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως ζουν με προδιαβήτη.
Οι ερευνητές επανεξέτασαν δεδομένα από δύο μεγάλες μελέτες πρόληψης του διαβήτη: την αμερικανική DPPOS και την κινεζική DaQingDPOS. Και οι δύο παρακολούθησαν άτομα με προδιαβήτη για αρκετές δεκαετίες και περιλάμβαναν παρεμβάσεις όπως αυξημένη φυσική δραστηριότητα και υγιεινότερη διατροφή.
Η ανάλυση έδειξε ότι τα άτομα που πέτυχαν ύφεση του προδιαβήτη είχαν 58% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια ή νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας. Το όφελος αυτό παρέμενε εμφανές ακόμη και δεκαετίες μετά την ομαλοποίηση των επιπέδων γλυκόζης, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχουν μακροχρόνια διάρκεια.
Επιπλέον, τα άτομα που ανέστρεψαν τον προδιαβήτη παρουσίασαν 42% μικρότερο κίνδυνο εμφράγματος, εγκεφαλικού επεισοδίου και άλλων σοβαρών καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Αξιοσημείωτο είναι ότι τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια τόσο στον αμερικανικό όσο και στον κινεζικό πληθυσμό.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα δεδομένα αυτά υποδηλώνουν ότι η απλή καθυστέρηση της εμφάνισης του διαβήτη ίσως δεν επαρκεί για την προστασία της καρδιάς. Αντίθετα, ουσιαστικές μεταβολικές βελτιώσεις, όπως η επίτευξη ύφεσης του προδιαβήτη, φαίνεται να είναι απαραίτητες για τη σημαντική μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου. Η ύφεση του προδιαβήτη θα μπορούσε, επομένως, να αποτελέσει ένα νέο βασικό εργαλείο πρωτογενούς πρόληψης, δίπλα στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, τη μείωση της χοληστερόλης και τη διακοπή του καπνίσματος.
